Pete Moens

Pete Moens, de neurodiverse kapper.

Pete Moens is geen Bruggeling, of jawel toch een beetje. In zijn jeugdjaren liep hij hier school en volgde in Ter Groene Poorte een bakkersopleiding. Energiek zoals hij is, combineerde hij dit met nog andere opleidingen, zelfs sierduiken en leerde ook skateboarden, waar hij nu nog altijd volop van geniet. Op het skateboard kan hij zijn hoofd leegmaken. En nu, na vele omzwervingen, is hij terug in Brugge.

Pete is ondertussen 54. Hij is opgegroeid in Sint-Denijs Westrem als geadopteerde zoon van een bakker. Pete heeft een woelig leven achter de rug. Een woeligheid die onvermijdelijk verbonden is met zijn handicap – handicaps, want hij heeft er meerdere. Alleen zie je ze niet meteen en duurde het zelfs lange tijd alvorens de belangrijkste ervan werd gediagnosticeerd.

Pete is een hoogbegaafde autist met het syndroom van Asperger, maar heeft ook ADHD,  dyslexie, dyscalculie en dyspraxie. Nochtans ziet hij er op een eerste gezicht een normaal persoon, zoals jij en ik. Maar hij ziet supersnel verbanden en kan snel en veel tegelijk leren. Op en met AI is hij een crack. Kijk maar eens naar zijn zelfontwikkelde website.

Ik zie meer oplossingen dan problemen.

Het was geen sinecure om op te groeien in een tijd waarin men nog maar weinig kennis had van deze handicaps. Pete, het ambetante kind, de rebel die met alles en iedereen in conflict kwam. Ook met zijn leraars, omdat hij het met zijn hoogbegaafdheid soms beter wist dan zij. Als autist had hij last van een onbegrepen overprikkeling, moeite met sociale regels,  veranderingen, sociale contacten en fysieke aanraking, en hield hij zich bijna obsessief aan een strikte structuur en uurregelingen. Met zijn dyslexie leverde hij rampzalige dictees af. Ach, het schoolleven was een ramp. Door medeleerlingen werd hij gepest. Het lot van velen met autisme.

I do not know to people

Mensen met autisme proberen in deze wereld te overleven door te maskeren en het gedrag van anderen te kopiëren. Zeker hoogfunctionerende autisten zijn in staat om goed en snel te observeren. Zo leren ze hoe je wordt geacht je te gedragen in de context van het moment. Maar dit is uitputtend en vergt veel energie. Constant je ware zelf onderdrukken is gewoonweg te zwaar. Vroeg of laat komt er een moment waarop de emmer overloopt. Een meltdown-moment, noemen ze dit. Bij Pete resulteert dit dan in agressie. In wild roepen en slaan. Hij heeft daar nog steeds last van, maar weet dit nu met Relatine op te vangen.

Van bakker tot kapper

Op het moment dat Pete een beroep diende te leren, koos hij voor een bakkersopleiding. De stiel van zijn vader, die hij zelf al van kleinsaf mee uitoefende. Hij hoefde feitelijk niets te leren. Maar een probleem: Pete blijkt niet te kunnen werken onder een baas. In de zaak bij zijn pa volgde de ene conflictsituatie na de andere. Geïnspireerd door een vriend koos hij dan maar voor een kappersopleiding, waarin hij zich vergaand specialiseerde. Als zelfstandige kapper zou hij zo zijn eigen baas kunnen zijn.

Er volgde een woelige periode. Ook Pete puberde en in het samenzijn met leeftijdsgenoten deed hij met alles mee en was meestal het haantje-de- voorste. Roken, drugs, alcohol…hij deed het allemaal. Het lief van dat moment volgend, zwermde hij uit naar Engeland. Het spaargeld waarover hij op zijn 18de kon beschikken, bleek op zijn 19de al uitgegeven. Hij belegde, maar mislegde, werd misleid en bedrogen. Hij begon meerdere beroepen, kocht een huis in Frankrijk, huwde en werd vader. Hij had vele plannen, maar doolde, verdoolde en geraakte in het slop.

Ik moest een orkaan zijn om uit de shithoek te geraken.

Het gaat moeilijk nu, maar hij geeft niet op. Financieel heeft hij het niet breed. Elke cent dient geteld. Autistisch zoals hij is, hanteert hij hierbij zeer strikte, soms vergaande schema’s. Zoals enkel aankopen wat in reclame staat. Pete slaat zich door het leven op zijn manier. De drukte en de te vele prikkels probeert hij te omzeilen met oortjes op of met het wrijven van de vingers op elkaar. Hij doet dit achter de rug om, zodat je het niet meteen kan zien. Hij fladdert wel niet of staat niet te wiegen zoals zoveel andere autisten, die hierin rust proberen te vinden. Maar hij sluit zich wel graag af in de eenzaamheid van zijn kamer, waar hij uren-, soms zelfs dagenlang kan verblijven.

Ondanks zijn problemen met gezag en gezagsfiguren, heeft Pete een beschermheer nodig. Iemand die hem vertrouwen en veiligheid schenkt en die hem daardoor weet te sturen en te corrigeren. Zo iemand heeft hij nu en hij bouwt en vertrouwt er sterk op. Bij deze persoon kreeg hij een ruimte toegewezen om een eigen zaak op te richten. Een kapperszaak, maar dan wel een zeer specifieke, gericht op mensen zoals hij, mensen met autisme.

Stijllab, kapperszaak voor mensen met autisme

In Stiijllab, zijn zaak langs de Koningin Astridlaan (op het eerste verdiep boven een andere zaak) komt er maar 1 klant tegelijk. Deze krijgt de volle aandacht. Het is zijn moment op zijn tijd in een prikkelarme, stille omgeving zonder smalltalk of felle verlichting. Afgestemd dus op autisme, maar ook u en ik zijn er welkom.

Als kapper heeft Pete bovendien het voordeel dat hij zich mag vertonen met een speciale haardos, een speciale outfit en een opvallende bril. Voor een kapper is dit geen ongewoon uiterlijk. En zo heeft hij weer een slimme vluchtweg gevonden.

Op de boord van het vensterraam van zijn zaak hangt een pullover met het opschrift:

Hey jij: Gewoon even dit: Goed Bezig